هر آنچه باید از سنسور اکسیژن بدانید، از وظیفه تا علائم خرابی آن

سنسور اكسيژن يك قطعه الكترونيكی در بخش اگزوز خودروست و وظیفه سنجش مقدار اکسیژن موجود در گاز های خروجی را دارد. این قطعه اولین بار توسط شرکت بوش تولید گردید و از سال ۱۹۶۰ وارد عرصه توسعه شد. در این مقاله هر آنچه باید در باره سنسور اکسیژن بدانید در اختیار شما قرار خواهیم داد.

سنسور اکسیژن” یک قطعه الکترونیکی است که امروزه در تمامی خودروها با توجه به مدل دریک یا دو بخش خودرو تعبیه شده است. هدف از بکار بردن این قطعه در ماشین، کاهش آلایندگی خودرو و داشتن هوای پاکیزه تر است.
در این مقاله قصد داریم تا به هر آنچه در مورد سنسور اکسیژن باید بدانید بپردازیم. با بررسی سنسور اکسیژن، اطلاعات مفیدی را درباره این قطعه در اختیار شما قرار دهیم.

اختراع سنسور اکسیژن

سنسور اکسیژن چیست؟

در پاسخ به سوال سنسور اکسیژن چیست؟ باید گفت، قطعه ای تعبیه شده در سیستم خودروست که میزان اکسیژن موجود در گاز یا سوخت را کنترل میکند و میزان اکسیژن در فرایند احتراق مورتور را بررسی میکند. سنسور اکسیژن قطعه ای نه چندان بزرگ با دو سری سوکت مانند و سیم بوده که در سیستم اگزوز خودرو نصب میشود. این قطعه گزارش های مبنی بر میزان اکسیژن در مخلوط سوخت و هوا را با سیگنال هایی به بخش کامپیوتر مرکزی ارسال می‌کند. در این حالت، ECU خودرو تنظیمات مربوطه را در سیستم سوخت رسانی ماشین به وجود آورده و زمان پاشش انژکتور را تغییر می‌دهد تا موتور ماشین بهترین بازدهی را داشته باشد.

چگونگی اختراع سنسور اکسیژن

خودرو یکی از اختراعات مهم بشر در قرن گذشته است که اولین بار در سال ۱۶۷۸ توسط پدر فردیناند فربیست ساخته شد. ساختار اتومبیل ها در طول زمان تغییرات بسیاری را به خود اختصاص داده و امروزه تکنولوژی پیچیده و هوشمندی در خودروها دیده می‌شود.
اختراع اتومبیل آزمون خطاهای بسیاری را در پیش داشت چرا که بازنگری های مکرر فنی خودرو به دلیل کم و کاست های موجود و عدم کارکرد مناسب و صحیح آن، بشر را مجبور به ایجاد تغییرات اساسی در ساختار کلی خودرو در طول سال های متمادی نمود.
سنسور اکسیژن (Oxygen Sensor) یکی از همین تحولاتی بود که بعد از آزمون خطاهای بسیار در پروسه تولید اتومبیل، توسط شرکت بوش به مرحله تولید و نصب بر روی خودروها رسید و در سال ۱۹۶۰ وارد عرصه توسعه شد. در سال ۱۹۹۷، کمپانی های بسیاری شروع به بهره وری از این قطعه در تولید خودروهای خود کردند.
امروزه تمامی کمپانی های خودورسازی جهان از این قطعه هر چند کوچک اما مهم در بخش فنی خودرو بهره می‌برند و با توجه به اینکه بیش از ۲۰ سال از اختراع آن می‌گذرد، با این حال بسیاری از افرادی که صاحب خودرو هستند درباره عملکرد دقیق این قطعه الکترونیکی اطلاعی ندارند.

ساختار سنسور اکسیژن

ساختار سنسور اکسیژن

به طور کلی، سنسور اکسیژن با نام سوند لامبدا نیز شناخته می‌شود. این قطعه تنها عضو کوچکی از سیستم فنی خودرو است که در سیستم اگزوز اتومبیل قرار دارد. در خودرو هایی که دارای سیستم عیب یابی نسل ۲ یا OBD-II هستند، دو سنسور اکسیژن وجود دارد که یکی بعد و یکی قبل از کاتالیست قرار گرفته و راندمان موتور را همزمان مورد بررسی قرار می‌دهند.
ساختار سنسور اکسیژن ماشین بصورت کلی از یک بدنه سرامیکی (چینی) و یک سری از جنس پلاتینیوم ساخته شده است که توسط یک غلاف فلزی (دی اکسید زیر کونیم) محافظت می‌شود. همچنین، وجود یک المنت گرم شونده دمای سنسور را کنترل کرده و آن را تا ۳۰۰ الی ۸۰۰ درجه سانتی گراد می‌رساند. قسمت بیرونی حباب با یک لایه متخلخل از جنس پلاتین پوشش داده شده که دو نوار پلاتینی در آن وجود دارد. این نوار ها به عنوان الکترود و کنتاکت ها عمل می‌کنند.
در سنسور اکسیژن های قدیمی تر یک سوراخ کوچک بر روی پوسته ضخیم آن وجود داشت که محل جریان هوا بود اما در سنسور های جدید که از تکنولوژی بالاتری در ساخت آنها استفاده شده، این تنفس از میان کانکتور سیم ها انجام می‌شود، این فضای کوچک برای عایق بندی، محل مناسبی برای ورود هواست. برای جلوگیری از ایجاد انسداد در این منافذ بهتر است توجه داشته باشید که سنسور اکسیژن هیچ وقت چرب نشود.
لازم به ذکر است که بخش خارجی سرامیکی پوشش داده شده سنسور در معرض اکسیژن موجود در بخش اولیه اگزوز خودرو استقرار یافته و بخش داخلی آن نیز به اکسیژن موجود در هوا مربوط است.

وظیفه سنسور اکسیژن چیست؟

عملکرد سنسور اکسیژن

ممکن است بسیاری از افراد درباره اینکه دقیقا سنسور اکسیژن چکار می‌کند؟ اطلاعی نداشته باشند، اگر بخواهیم به بیان ساده وظایف و نحوه عملکرد این قطعه در خودرو را بیان کنیم باید بگوییم، “کار سنسور اکسیژن” اندازه گیری نسبت اکسیژن موجود به سوخت و کنترل آن را بوده که تا بتواند میزان آلایندگی خودرو را کاهش دهد. سنسور اکسیژن با اندازه گیری میزان اکسیژن در مخلوط هوا و سوخت قبل از احتراق و میزان اکسیژن خروجی از اگزوز بعد از احتراق دستورات لازم را به ECU خودرو ارسال میکند تا کامپیوتر مرکزی با تنظیم دریچه گاز و میزان پاشش سوخت در محفظه احتراق موتور بهینه ترین نسبت این ترکیب را برای داشتن راندمان بهتر فراهم کند.
همانطور که گفته شد، کار سنسور اکسیژن بررسی نسبت اکسیژن موجود در مخلوط سوخت و هوا می‌باشد. با اختلاف میان نسبت اکسیژن و مخلوط سوخت، سیگنال هایی در درون سنسور اکسیژن به تولید ولتاژ در حباب سرامیکی می‌شود. با توجه به افزایش میزان اکسیژن، میزان ولتاژ تولید شده در آنها نیز بیشتر می‌باشد. نحوه تشکیل این ولتاژ ها بدین صورت است که سطوح اکسیژن میان چند راهه اگزوز و هوای خارجی، الکتریسیته بالقوه ای را در حسگرهای پلاتین و زیر کونیم خود ایجاد می‌کند. این فرآیند سبب تشکیل و انتقال سیگنال و ولتاژ آن به ECU می‌شود.

عوامل مختلفی در میزان رقیق و غنی شدن سوخت در موتور ماشین تاثیر گذار است؛ این موارد عبارتند از:

  1. دمای هوا
  2. موقعیت دریچه گاز
  3. فشار بارومتریک
  4. درجه حرارت مایع خنک کننده موتور

با مخابره اطلاعات توسط سنسور اکسیژن، کامپیوتر خودرو مخلوط سوخت را در شرایط کاملا بالانس و متعادل نگه می‌دارد. اگر این قطعه اطلاعاتی مبنی بر میزان غنی بودن بیش از حد سوخت (مصرف بیشتر اکسیژن در فرآیند احتراق و کم بودن میزان آن در اگزوز) را به ECU منتقل کند، کامپیوتر شروع به کاهش و کوتاه سازی پالس های پاشش انژکتور می‌کند و تزریق سوخت را در موتور کاهش می‌دهد.
البته این نسبت در خودروهای کاربراتوری در پایین ترین حد اتفاق می‌ا‌فتد و بالعکس در خودروهای انژکتوری پروسه سریع تری را دنبال می‌کند.
با اعمال این فرآیند توسط کامپیوتر، میزان مخلوط سوخت به سمت رقیق شدن پیش می‌رود و دیتا عدم سوخت کافی توسط سنسور اکسیژن به ECU منتقل می‌شود. در این حالت، ECU پالس پاشش انژکتوری را مجددا افزایش می‌دهد و باعث تزریق سوخت بیشتر در موتور می‌شود. کاهش و افزایش مخلوط سوخت در نتیجه سبب ایجاد بالانس در عملکرد موتور می‌شود. این فرآیند، حلقه کنترل فیدبک سوخت نام دارد و در به حداقل رساندن میزان آلایندگی خودروها کمک شایانی می‌کند که وظیفه اصلی سنسور اکسیژن است.

دانستن این مورد هم خالی از لطف نیست که کامپیوتر خودرو از سیگنال های مخابره شده توسط سایر سنسورها جهت بالانس کردن هر چه سریعتر سوخت استفاده می‌کند؛ این سنسور ها شامل موارد زیر هستند:

  • سنسور فشار مطلق مانیفولد
  • سنسور دمای مایع خنک کننده
  • سنسور موقعیت دریچه گاز
  • سنسور جریان هوا

اما وجود سنسور اکسیژن در طی فرآیند متعادل سازی نسبت سوخت و هوا نقش کلیدی را ایفا می‌کند و عدم عملکرد درست آن سبب اختلال در ایجاد این بالانس خواهد شد.

سنسور اکسیژن کجاست؟

همانطور که گفته شد، خودرو ها امروزی دارای معمولا دارای دو سنسور اکسیژن هستند. این دو سنسور اصطلاحا سنسور بالا و پایین نامیده می‌شوند. سنسور اکسیژن پایین به منظور اندازه گیری گاز های خروجی در بخش خروجی اگزوز نصب می‌شود. سنسور اکسیژن بالا نیز در بخش منیفولد خروجی هوا نصب شده اما در مواقعی هم پیش می‌آید که این سنسور بر روی لوله های رابط و کاتالیست تعبیه شود اما بصورت کلی محل قرار گیری سنسور اکسیژن در بخش های مختلف سیستم اگزوز ماشین متناسب با مدل خودروست.

تفاوت سنسور اکسیژن بالا و پایین

منظور از سنسور اکسیژن بالا و پایین، سنسور هایی است که قبل و بعد از کاتالیزور قرار می‌گیرند. “تفاوت سنسور اکسیژن بالا و پایین” در اندازه گیری نوع عناصر آنهاست. بدین ترتیب، سنسور اکسیژنی که بعد از کاتالیزور قرار گرفته سنسور پایین و سنسوری که قبل از کاتالیزور است به عنوان سنسور اکسیژن بالا شناخته میشود.

اگر سنسور اکسیژن نباشد چه میشود؟

نظرات در مورد حذف سنسور اکسیژن از سیستم اگزوز بسیار متفاوت است. با جدی و سخت تر شدن قوانین موجود برای کاهش آلایندگی خودروها در بسیاری از کشور ها، نصب دو سنسور اکسیژن حتی به یکی از موارد ضروری تبدیل شده است که سازندگان خودرو را ملزم به تعبیه دو سنسور در خودرو ها می‌کند.
همانطور که گفته شد از جمله مهم ترین وظایف سنسور اکسیژن کاهش میزان آلایندگی خودرو، کاهش مصرف سوخت، و بهبود احتراق و راندمان موتور است که برای اتومبیل ها مهم و حیاتی است. کنترل میزان اکسیژن مخلوط در سوخت موتور برای رسیدن به این استاندارد ها توسط دو سنسور اکسیژن در خودرو سبب کاهش و افت شتاب خودرو نیز می‌شود که افراد بسیاری به دلیل همین موضوع اقدام به حذف یکی از سنسور اکسیژن پایین می‌کنند.
بهتر است بدانید که حذف سنسور اکسیژن علاوه بر افزایش شتاب باعث افزایش آلایندگی خودرو و ایجاد معضل جدی برای محیط زیست، سبب افزایش میزان سوخت مصرفی خودرو شما شده و احتراق موتور را نیز دچار نقص می‌کند. بنابراین، وجود سنسور اکسیژن در ایجاد این توازن در موتور از اهمیت بالایی برخوردار است. از طرفی اگر سنسور اکسیژن نباشد خودور شما در تست های معاینه فنی رد شده و نمیتوانید برای ماشین خود معاینه فنی دریافت کنید.
اهمیت وجود سنسور اکسیژن بسیار بالاست تا جایی که بسیاری از خودرو های مدرن و امروزی دارای دو سنسور اکسیژن هستند که یکی قبل و دیگری بعد از کاتالیزور قرار می‌گیرد. خودرو های ۶ یا ۸ سیلندر نیز از ۴ سنسور اکسیژن در سیستمی به نام OBD II پشتیبانی می‌کنند. در واقع، دو سنسور اضافه بر روی بلوک های سیلندر نصب می‌شود و میزان اکسیژن را دقیق تر مورد بررسی قرار می‌دهد. در نتیجه، کاهش بیشتر آلایندگی خودرو را نیز در پیش دارد.

انواع سنسور اکسیژن

امروزه دو نوع سنسور اکسیژن در بازارهای خرید و فروش این قطعات قابل تهیه است؛ اولین دسته بندی سنسور اکسیژن، تک سیم است که در خودروهایی مانند پراید بیشتر بکار رفته و فاقد گرمکن می‌باشد.
نوع دوم این قطعه دارای چهار سیم است که به یک سوکت منتهی می‌شود و بر خلاف نوع تک سیم دارای گرمکن ‌می‌باشد. سنسور اکسیژن چهار سیم دو دسته بندی دیگری از قبیل پایه کوتاه و پایه بلند را در خود جای داده است. نوع سوکت های بکار رفته در این دو نوع سنسور چهار سیم متفاوت می‌باشد.

سنسور اکسیژن دوم چیست؟

منظور از سنسور اکسیژن دوم همان سنسوری است که بعد از کاتالیست نصب شده و عملکرد درست و صحیح کاتالیزور خودرو را مورد بررسی قرار می‌دهد. بسیاری از افرادی که دارای خودرو هایی با دو سنسور می‌باشند، سنسور اکسیژن دوم را حذف می‌کنند تا افت شتاب اتومبیل را با حذف آن جبران کنند.

علت و علائم خرابی سنسور اکسیژن چیست؟

علت اصلی خرابی سنسور اکسیژن” با توجه به قرار گیری این قطعه در معرض دود های خروجی، تجمع آلاینده ها بر روی نوک سنسور سبب کثیف شدن و گرفتگی آنها خواهد شد. این مواد مختلف از قبیل سرب، سیلیکون، سولفور، و رسوب روغن و برخی مواد مکمل سوخت هستند که سبب گرفتگی در سنسور می‌شوند.
علاوه بر آن، عوامل محیطی دیگری از جمله آب، مواد معدنی، و روغن سبب معیوب شدن این قطعه می‌شود. این موارد در نهایت موجب ایجاد اختلال در کارکرد درست این قطعه و خرابی سنسور اکسیژن میشود.
حسگر اکسیژن نیز همانند دیگر قطعات الکترونیکی خودرو گاهی ممکن است از عملکرد درست نداشته که این موضوع ناشی از اختلال در آن است. شاید شناسایی خرابی سنسور اکسیژن برای بسیاری از افراد ساده نباشد و یا اطلاعات کافی در این باره نداشته باشند. به همین جهت به اصلی ترین “علائم خرابی سنسور اکسیژن” اشاره می‌کنیم:

  • روشن شدن چراغ چک ماشین اولین و واضح ترین نشانه اختلال در سنسور اکسیژن است.
  • بالا رفتن مصرف سوخت یکی دیگر از علائم خرابی سنسور اکسیژن اتومبیل می‌باشد.
  • استشمام بوی بد از اگزوز یا خام سوزی ماشین
  • مکث موتور در هنگام شتاب گیری
  • بالا بودن دور موتور در زمان توقف اتومبیل
  • کثیف شدن و گرفتگی سنسور از وجود برخی ذرات آلاینده مانند سرب، سیلیکون، سولفور، و رسوب روغن از دلایل دیگری است که باعث اختلال در عملکرد این قطعه می‌شود.

بهترین راه برای تشخیص خرابی سنسور اکسیژن دیاگ زدن خودرو است، لذا پیشنهاد میکنیم با مشاهده هر یک از موارد فوق اتومبیل خود را به متخصص نشان دهید تا با دیاگ از سلامت یا خرابی سنسور اکسیژن ماشین اطمینان حاصل کنید.

زمان تعویض سنسور اکسیژن

بازدید و بررسی این قطعه از مهم ترین مواردی است که باید به آن توجه کافی نشان داد. مقدار مسافت توصیه شده برای تعویض سنسور اکسیژن چیزی حدود ۴۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ کیلومتر محاسبه شده و خودروهایی که دارای دو سنسور بالا و پایین هستند، میزان مسافت ۱۶۰۰۰۰ کیلومتر برای تعویض آنها در نظر گرفته شده است.

اگر سنسور اکسیژن خراب باشد چه می‌شود؟

در صورت پیدایش آلاینده ها بر روی نوک سنسور اکسیژن و کثیف شدن آن، نسبت تغییرات سوخت و هوا به کندی انجام شده و میزان آلاینده ها را نیز افزایش می‌دهد. خرابی سنسور اکسیژن موجب به وجود آمدن اختلالاتی از جمله موارد زیر می‌شود:

  • افزایش مصرف سوخت
  • افزایش میزان آلایندگی خودرو
  • احتراق های ناقص
  • کاهش راندمان موتور

تعمیر سنسور اکسیژن

تعمیر سنسور اکسیژن

در برخی موارد، سنسورهایی که دچار مشکل عملکردی هستند، با مراجعه به مراکز معتبر قابل تعمیر می‌باشند و برای استفاده مجدد به کار انداخته می‌شوند. روش های مختلفی برای تعمیر سنسور اکسیژن به شرطی که فرسوده نشده باشد وجود دارد، بدین ترتیب که کارشناس با بررسی اتصالات الکتریکی و برطرف نمودن نشتی اگزوز، مشکل را برطرف می‌نماید.
اما اگر سنسور اکسیژن خودرو به صورت کامل فرسوده شده باشد، کارشناس با بررسی کامپیوتر توسط دیاگ و برخی دستگاه های مخصوص اقدام به پاک کردن کدهای قبلی و جایگزینی یک سنسور جدید اقدام به تعمیر کلی حسگرها می‌کند.

سنسور اکسیژن چقدر در مصرف سوخت تاثیر دارد؟

از آنجایی که سنسور اکسیژن میزان مخلوط سوخت را نشان می‌دهد، واحد کنترل الکترونیکی موتور قادر است تا نسبت مخلوط سوخت و هوا را به منظور مصرف اقتصادی سوخت و همچنین کاهش آلاینده های خودرو تنظیم کند.
بین ترتیب، در صورت وجود اکسیژن محترق نشده در موتور، سنسور سیگنال ۱ ولتی را ارسال کرده که مخلوط سوخت و هوا را افزایش می‌دهد و در واقع به شکل یک کلید عمل می‌کند. تا بتواند میزان غلیظ و رقیق شدن سوخت را به ECU گزارش داده و نسبت آن را ثابت نگه دارد. لذا باید گفت سنسور اکسیژن ماشین تاثیر زیادی در مصرف سوخت دارد تا جایی که خرابی این قطعه و درست کار نکردن آن باعث ارسال اشتباه اطلاعات به ECU شده و در نتیجه میتواند مصرف سوخت را تا بیش از دو برابر بیشتر کند.

روش تست سنسور اکسیژن

برای تست سلامتی سنسور اکسیژن خودرو نیاز است تا به تعمیرکار مجرب و مختصص در این زمینه مراجعه کنید. با مراجعه به مرکز مورد نظر، دستگاه دیاگ یا ولت سنج دیجیتالی که شامل یک اسکنر و رابط بوده و از یک پِراب اکسیژن در کنار ولت سنج استفاده می‌شود و مستقیما سنسور اکسیژن را مورد بررسی و آزمایش قرار می‌دهد.

بعد از آن، تمامی سیم هایی که سنسور را احاطه کرده اند مورد بررسی دقیق قرار می‌گیرند. در این حالت باید موتور را روشن کرده و به مدت ۲۰ دقیقه آن را گرم کنید. بعد از ۲۰ دقیقه موتور باید خاموش شده و مورد بررسی قرار گیرد. نحوه تشخیص ایراد به این صورت است که از بخش پارامتر ها وارد قیمت کنترل شده و ولتاژ های ارسال شده توسط سنسور به ECU باید به طور متناوب چک شود.

در صورت تشخیص وجود ایرادی در سنسور اکسیژن، خودرو در محل ثابتی قرار گرفته و با استفاده از جک بالا می‌رود و با دقت اقدام به بررسی اتصالات سنسور و از بین بردن ایرادات به وجود آمده می‌کنند.

روش دیگری که می‌توان برای تست سنسور اکسیژن از آن استفاده نمود بررسی با اهمتر است. در این روش، میزان ولتاژ سنسور اکسیژن باید بین ۱٫۰ تا ۹٫۰ ولت دائم در حال تغییر باشد. هر چه این میزان رقم بالاتر باشد، میزان مخلوط هوا و سوخت غلیظ تر است.

حال باید به سراغ بخش خطا رفته و آنها را چک کرد. اگر خطا ها به صورت لحظه ای ثبت شده باشد، پاک می‌شوند، اگر خطا ها به صورت دائمی ثبت شده باشند، بعد از اطمینان از تمیزی و سالم بودن سوکت قطعه، و بعد از آن اقدام به پاک کردن خطاها می‌شویم. اگر خطا ها پاک شوند، باید خودرو را روشن کرده و دوباره چک شوند. اگر خطاها همچنان وجود داشته باشند، باید قطعه تعویض شود.

خرید سنسور اکسیژن

خرید سنسور اکسیژن

بحث خرید قطعات و لوازم یدکی خودرو جزء یکی از پر چالش ترین و حساس ترین موضوعات در بازار است چرا که در دهه های اخیر شاهد ورود بسیاری از محصولات متفرقه و تقلبی بوده ایم که علاوه بر نداشتن کیفیت مطلوب، باعث آسیب رساندن جدی به سیستم فنی خودرو می‌شوند.

از همین رو، تهیه محصولاتی با گارانتی و ضمانت اصالت از مهم ترین مواردی است که هنگام خرید کالا باید به آن توجه کامل داشته باشیم. سنسور اکسیژن نیز از دسته کالاهایی است که نمونه های تقلبی و متفرقه بسیاری در سطح بازار دارد و به قیمت های پایین تر و یا حتی در برخی موارد بالاتر از ارزش واقعی کیفیت ساخت آن به فروش می‌رسد.

اگر به دنبال منبعی مورد اعتمادی برای تهیه قطعات خودرو خود هستید، فروشگاه لوازم یدکی یدک یار در این زمینه کمک حال شما خواهد بود. ضمانت اصالت کالای خریداری شده و سلامت فیزیکی محصول از جمله ویژگی هایی است که این مرکز به مشتریان خود ارائه می‌دهد. اگر محصول کیفیت و اصالت تضمین شده را نداشته باشد، تعویض یا مرجوع کالا از جمله خدماتی است که توسط این فروشگاه به مشتریان ارائه می‌شود.

مشتریان می‌توانند با دریافت مشاوره رایگان توسط کارشناسان مجرب یدک یار در داشتن تجربه خریدی مطمئن گام بردارند. برای خرید سنسور اکسیژن و دیگر قطعات مصرفی همین حالا اقدام نمایید.

وظیفه سنسور اکسیژن چیست؟

قطعه ای تعبیه شده در سیستم خودروست که میزان اکسیژن موجود در گاز یا سوخت را کنترل میکند و میزان اکسیژن در فرایند احتراق مورتور را بررسی میکند.

تفاوت سنسور اکسیژن بالا و پایین چیست؟

منظور از سنسور اکسیژن بالا و پایین، سنسور هایی است که قبل و بعد از کاتالیزور قرار می‌گیرند. “تفاوت سنسور اکسیژن بالا و پایین” در اندازه گیری نوع عناصر آنهاست

ساختار سنسور اکسیژن چیست؟

ساختار سنسور اکسیژن ماشین بصورت کلی از یک بدنه سرامیکی (چینی) و یک سری از جنس پلاتینیوم ساخته شده است که توسط یک غلاف فلزی (دی اکسید زیر کونیم) محافظت می‌شود. همچنین، وجود یک المنت گرم شونده دمای سنسور را کنترل کرده و آن را تا ۳۰۰ الی ۸۰۰ درجه سانتی گراد می‌رساند.

فواید سنسور اکسیژن چیست؟

کاهش مصرف سوخت، کاهش آلایندگی،احتراق درست و دقیق

کار سنسور اکسیژن دوم چیست؟

منظور از سنسور اکسیژن دوم همان سنسوری است که بعد از کاتالیست نصب شده و عملکرد درست و صحیح کاتالیزور خودرو را مورد بررسی قرار می‌دهد

زمان تعویض سنسور اکسیژن چه زمانی است؟

مقدار مسافت توصیه شده برای تعویض سنسور اکسیژن چیزی حدود ۴۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰ کیلومتر محاسبه شده و خودروهایی که دارای دو سنسور بالا و پایین هستند، میزان مسافت ۱۶۰۰۰۰ کیلومتر برای تعویض آنها در نظر گرفته شده است

اگر سنسور اکسیژن نباشد چه میشود؟

حذف سنسور اکسیژن علاوه بر افزایش شتاب باعث افزایش آلایندگی خودرو و ایجاد معضل جدی برای محیط زیست، سبب افزایش میزان سوخت مصرفی خودرو شما شده و احتراق موتور را نیز دچار نقص می‌کند.

محل قرار گیری سنسور اکسیژن کجاست؟

سنسور اکسیژن پایین به منظور اندازه گیری گاز های خروجی در بخش خروجی اگزوز نصب می‌شود. سنسور اکسیژن بالا نیز در بخش منیفولد خروجی هوا نصب شده اما در مواقعی هم پیش می‌آید که این سنسور بر روی لوله های رابط و کاتالیست تعبیه شود

علائم خرابی سنسور اکسیژن چیست؟

  • روشن شدن چراغ چک ماشین
  • .بالا رفتن مصرف سوخت
  • .استشمام بوی بد از اگزوز یا خام سوزی ماشین
  • مکث موتور در هنگام شتاب گیری
  • بالا بودن دور موتور در زمان توقف اتومبیل
  • کثیف شدن و گرفتگی سنسور از وجود برخی ذرات آلاینده مانند سرب، سیلیکون، سولفور، و رسوب روغن
  • نحوه تست سنسور اکسیژن به چه صورت است؟

    این سوال به صورت کامل در مقاله بالا توضیح داده شده است.

    ممکن است شما دوست داشته باشید

    ارسال یک پاسخ

    آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

    2 نظرات
    1. معروفی می گوید

      سلام خطای گرمکن سنسور اکسیژن بانک یک یعنی کدوم سنسور خرابه بالا یا پایین؟

      1. یدک یار می گوید

        سلام و عرض ادب
        معمولا این ارور نشان دهنده خرابی سنسور اکسیژن بالا است اما باید تشخیص دقیق رو به متخصص، بعد از بررسی های دقیق سنسور اکسیژن خودرو خودتون بسپارید. در بعضی موارد در مدل های مختلف خودرو ممکن هست مورد متفاوتی منجربه این ارور شود.