تاریخچه طراحی خودرو (قسمت دوم)

در قسمت اول این مقاله تا ورود علم “آیرودینامیک” در “طراحی خودرو” پیش رفتیم. اما اصلی ترین تغییرات در بخش طراحی خودرو پس از ورود این علم تاثیر گذار به این صنعت رخ داد. پس با ما همراه باشید تا به بررسی دقیقتر تاریخچه طراحی خودرو تا به امروز بپردازیم.

بیشتر بخوانید: شما میتوانید بررسی تاریخچه طراحی خودرو (قسمت اول) را در این مقاله مطالعه کنید.

طراحی شاسی مستقل و یکپارچه در خودرو

بوگاتی 101 سال 1951
بوگاتی ۱۰۱ سال ۱۹۵۱

تا سال ۱۹۳۰ کلیه مراحل تولید خودرو یکسان و به این صورت بود که ابتدا شاسی را تولید می کردند و سپس بدنه و کابین خودرو روی آن سوار می شد ، که این روش اولین بار در سال ۱۹۳۴ با تولید خودرویی که سیتروئن به بازار عرضه کرد ، شکسته شد و طراحان به فکر طراحی جدید از تولید خودرو افتادند .
شرکت سیتروئن به دنبال فناوریی بود ، که به وسیله آن خودروها شاسی و بدنه جدا از هم نداشته باشند و به صورت یکپارچه تولید شوند (مونوکوک) ، که در این حالت شاسی هم ، قسمتی از بدنه خودرو می باشد .

ترکشن آوانت
ترکشن آوانت

در راستای این ایده ، طراحان این شرکت ، موفق به تولید خودروی سیتروئن ترکشن آوانت شدند که از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۵۷ تولید شد . موفقیت این خودرو باعث شد تا علاوه بر فرانسه ، در کشورهای انگلیس ، آلمان ، بلژیک و دانمارک هم تولید شود ، این خودرو در ۴ مدل مختلف وارد بازار شد . ویژگی دیگر این خودرو ، محرک چرخ جلوی آن بود که این ویژگی های خودرو باعث شد ، به تولید انبوه ۷۶۰ هزار خودرو برسد .

فراری

در همین زمان ، گروهی از خودروسازان ، بدنه هایی زیبا و سفارشی را تولید میکردند ، که به اصطلاح به آنها کوچ بیلدینگ می‌گفتند. به این دلیل که شاسی خودرو از بدنه جدا بود می توانستند ، هر بدنه ای را برای شاسی طراحی کنند . شرکتهای تولید کننده کوچ بیلدینگ ، بدنه سفارشی انواع برندهای مختلف خودروها را طراحی و تولید می کردند ، به این صورت که خودروسازان فقط شاسی را به خریدار می‌فروختند و با انتخاب خود شخص ، طراحی بدنه توسط شرکت ها و کارگاه های کوچ بیلدینگ انجام می‌گرفت .
شرکت های کوچ بیلدینگ توانستند خودروهایی زیبا را در این تاریخ ثبت کنند ، اما با ورود طراحی های جدید مونوکوک (شاسی یکپارچه) ، صنعت کوچ بیلدینگ پایان یافت . در چند سال گذشته ، دوباره این صنعت راه اندازی شد اما مانند گذشته طرفدار نداشت .
یکی از شرکت های معروف کوچ بیلدینگ کاروزریا تورینگ می باشد ، که محصولات جدیدی چون آلفارومئو ، فراری ، مازراتی را تولید کرده است.

مازراتی 360
مازراتی ۳۶۰

در سال ۱۹۵۸ ، محمدرضا شاه پهلوی ، از شرکت مازراتی درخواست کرد که موتور خودرو مسابقه ای خود ۴۵۰s را روی مازراتی ۳۶۰ سوار کند، سپس به شرکت کاروزریا تورینگ سفارش داد ، یک بدنه زیبا را برای این شاسی طراحی کنند .

نصب موتور در عقب خودرو

همانطور که در مطالب قبلی گفته شد ، در اولین دوره‌های صنعت خودرو سازی ، به صورت یک اصل همیشگی در طراحی خودرو ، پیشرانه را را در قسمت جلوی بدنه نصب می کردند ، که این اصل در آغاز جنگ جهانی دوم تغییر کرد.
حال بررسی می کنیم ، پیشرانه چیست ؟؟؟ و چه تاثیری در خودرو دارد ؟؟؟
پیشرانه خودرو، یک وسیله نقلیه متحرک است و جز ارکان اصلی خودرو محسوب می شود و در واقع به تعریف امروزی ، دستگاهی است که انرژی شیمیایی (سوخت+هوا) را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند .

طراحی خودرو موتور عقب
طراحی خودرو موتور عقب

یکی از نخستین شرکت هایی که از، سیستم ساخت موتور عقب در خودرو استفاده کردند، شرکت تاترا بود . تاترا در سال ۱۹۳۴ موفق شد، خودرو با موتور عقب را به بازار عرضه کند و نام آن را T77 نهادند .

تاترا T77 در سال 1934
تاترا T77 در سال ۱۹۳۴

شرکت مرسدس بنز نیز توانست، سه مدل خودرو را با موتور عقب، در سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹ به بازار عرضه کردند ، که البته بدلیل محدود بودن تعداد خودوهای عرضه شده ، لوکس بودن و قیمت بالای این مدل از خودروها، چندان مورد توجه قرار نگرفت .

مرسدس بنز 150 در سال 1935
مرسدس بنز ۱۵۰ در سال ۱۹۳۵

خودروسازان آلمانی نیز موفق به، طراحی و و اجرا کردن نصب پیشرانه در عقب خودرو شدند و اولین خودرویی که با این سیستم به دنیا معرفی کردند، خودروی فولکس واگن بود، که به شهرت جهانی رسید .
این شرکت خودرو سازی، در سال ۱۹۳۰، به درخواست هیتلر بنا شده است. او از فردینالد پورشه خواست تا خودرو ای را طراحی و تولید کنند، که بیشتر مردم توان خرید آن را داشته باشند، بنابراین نام شرکت را فولکس واگن، یعنی خودروی مردم گذاشتند. اولین بار این خودرو در سال ۱۹۳۸ با نام، بیتل یا فولکس واگن تیپ ۱ عرضه شد.

فولکس واگن بیتل سال 1938
فولکس واگن بیتل سال ۱۹۳۸

بیتل، در ایران با نام فولکس قورباغه ای شناخته شده است. نوع طراحی این خودرو و قرارگیری موتور در عقب خودرو، موجب شده تا، با اینکه این خودرو از ابعاد نسبتاً کوچکی برخوردار است اما کابین جاداری داشته باشد. فولکس واگن بیتل ، عنوان محبوب ترین طراحی خودرو را، به خود اختصاص داده است، به همین دلیل طراحی آن تا بیش از چهل سال تغییر نکرد.
این خودرو در سال ۱۹۹۴، با طراحی جدید و مدرن، با نام نیو بیتل (بیتل جدید) عرضه شد و تولید آن تا سال ۲۰۰۳ ادامه داشت. فولکس بیتل به عنوان، پرفروش ترین خودروی جهان شناخته شد.

طراحی فولکس واگن بیتل مدرن
طراحی فولکس واگن بیتل مدرن

بدنبال شرکت فولکس، شرکت های دیگر نیز از این نوع طراحی، برای خودروهای خود استفاده کردند، در سال ۱۹۴۷، شرکت رنو با الگو برداری از طراحی موتور در عقب خودرو مدل CV4 یا ۷۵۰ را عرضه نمود.

رنو 750 سال 1956
رنو ۷۵۰ سال ۱۹۵۶

در سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، میزان استفاده از این سیستم طراحی، بالا بود و خودروهایی با این ویژگی تولید شدند. از مشهور ترین نمونه های خودرو در آن دوران، مدل های دوفین ۸ و ۹، فیات ۵۰۰، هیلمن ایمپ و سیمکا ۱۰۰۰ متعلق به شرکت رنو بودند که تولید شدند. آمریکایی ها هم این سیستم را روی، خودرویی با عنوان شورولت کورویر، طراحی و اجرا کردند، که به علت مشکلات جدی در سیستم تعلیق، این نمونه با شکست مواجه شد.

پورشه 911 سال 1954
پورشه ۹۱۱ سال ۱۹۵۴

در زمان حال، دیگر طرح خودرو با موتور عقب، کنار گذاشته شده است و تنها شرکت آلمانی پورشه، مدل ۹۱۱ را از سال ۱۹۶۳ با نصب موتور در محور عقب، تولید کرده است و در صدر توسعه و پیشرفت این سیستم، به خصوص در خودروهای اسپرت هستند. خودروی پورشه ۹۱۱، اولین خودروی اسپرت، در جهان شناخته شده است، از زمان ورود اولین خودروی ۹۱۱، تاکنون شش نسل از آن بازار عرضه شده است. در طی این سال ها و تولید نسل های جدید خودرو، با اینکه از نظر فنی تغییرات زیادی داشته اند، اما این خودرو، از نظر بیرونی و ظاهر تغییر زیادی نداشته است. این خودرو از قدیمی ترین مدل های اسپرت خودرو است که تولید آن تا هم اکنون نیز ادامه دارد.

پورشه 911 سال 2019
پورشه ۹۱۱ سال ۲۰۱۹

تولید انبوه با هزینه کمتر، خودروهای دیفرانسیل جلو

ابتدا به بررسی دیفرانسیل در خودروها و محل قرارگیری آنها، می پردازیم، دیفرانسیل، قطعه ای در خودرو است که، وظیفه ی آن، انتقال نیروی موتور به چرخ های محرک خودرو می باشد و همچنین به چرخهای محور محرک این امکان را می دهد، تا در مواقع لزوم، با دور متفاوت نسبت به سایر چرخ ها، چرخش داشته باشند.
خودروها، با توجه به نیاز خریداران و هدف جذب طراح، در انواع دیفرانسیل جلو (FWD)، دیفرانسیل عقب (RWD) و در بعضی نیز به صورت چهار چرخ محرک (۴WD)، بازار عرضه شده اند، که هر کدام از این خودروها مزایا و معایبی دارند.
در خودروهای با دیفرانسیل جلو، به دلیل منسجم بودن موتور، جعبه دنده، فرمان و بقیه اجزا در جلو خودرو، این قسمت به صورت یک واحد یکپارچه، تولید می شود و به همین دلیل، به قطعات کمتر نیاز دارد و مراحل ساخت نیز کوتاه تر شده، که موجب کاهش هزینه های تولید می شود و در نتیجه، این نوع خودروها با قیمت ارزان تر، به بازار عرضه می شوند که مهمترین، مزیت این مدل خودروها می باشد. از دیگر مزایا، می توان به قدرت برتر این خودروها در جاده های لغزنده اشاره کرد.
خودروهای دیفرانسیل عقب، دارای مزایایی چون: فرمان پذیری بالا، قابلیت منحرف کردن محورعقب در پیچ ها، ترمز گیری و توقف سریع، همچنین به علت تعادل بهتر بین اکسل جلو و عقب، کیفیت سواری آن نیز ارتقا می یابد. با این حال خودروهای دیفرانسیل جلو عمومی تر بوده و حجم بیشتری از تولیدات کارخانه ها را، به خود اختصاص داده‌اند.
در اینجا نمونه‌هایی از، خودرو با طرح دیفرانسیل جلو را، در جهان را معرفی می نماییم.
درمیان خودروهای آمریکایی، خودروهای با دیفرانسیل جلو که مشهور شده باشد، به ندرت دیده می شود. مدل ۱۹۲۹ از خودروی Cord L-29، یکی از جالب ترین نمونه های این مدل خودرو، بوده است. در سال ۱۹۶۶ نیز خودروی اولدز موبیل تورنادو،از خودروهای دیفرانسیل جلوی این کشور بود. همچنین در سال‌های قبل از جنگ جهانی اول نیز، از خودروهای دیفرانسیل جلو، در مسابقات اتومبیل رانی استفاده شده است.

Cord L-29
Cord L-29

اولین خودروهایی که در اروپا، با این مدل طراحی شدند، خودرو DKW و سیتروئن آوانت بود. در سال ۱۹۵۹ نیز، بریتانیا، خودرو مینی را به بازار، عرضه کردند، در این خودرو بیش از ۸۰ درصد سطح کف خودرو، برای مسافر و بار طراحی شده، با این حال بدنه کوچکی دارد، چون در طراحی این خودرو، علاوه بر دیفرانسیل، موتور هم در بالای جعبه دنده قرار می گیرد. در خودرو های مدرن با این طراحی، موتور در کنار جعبه دنده قرار دارد، که پایه آنها همان، مینی ون کلاسیک می ‌باشد.

مینی سال 1959
مینی سال ۱۹۵۹

خودروهای استیشن هاچ بک

این خودرو با نام های استیشن، واگن و شوتینگ بریک نیز، شناخته شده است. این خودروها، نتیجه ی ترکیب خودروهای سدان و هاچ بک، هستند، که مانند خودروهای هاچ بک، بدون صندوق و از نظر ابعاد، تقریبا اندازه ی خودرو سدان می باشند.
خودروی فورد، مدل T که در سال‌های ۱۹۱۰ تولید شد، اولین خودروی استیشن می باشد. خودروهای استیشن در اروپا طرفداران بسیاری داشتند، اما امروزه، با تولید خودروهای شاسی بلند و کراس اور تولید خودروهای استیشن بسیار محدود شده است.

فوردT سال 1910
فوردT سال ۱۹۱۰

خودروهای هاچ بک، خودروهایی هستند که صندوق عقب آنها تقریباً حذف، و درب صندوق و شیشه عقب خودرو، یکی می باشند، که به صورت عمودی باز و بسته می شود. اولین هاچ بک در جهان محصول شرکت رنو۴ در سال ۱۹۶۱ است. پس از آن رنو ۱۶ وارد بازار شد. خودروهای با طرح هاچ بک، هنوز هم طرفداران بسیاری را در اروپا دارند.

رنو 4 سال 1961
رنو ۴ سال ۱۹۶۱

بازگشت آیرو دینامیک به خودروها

ویژگی طراحی آیرودینامیک در دهه ۱۹۳۰، برای همه مشخص شد، اما در سال های ۱۹۷۰ و آشکار شدن بحران سوخت در جهان، میزان مصرف سوخت خودرو، از ملاک های مهم خریداران خودرو محسوب شد. خودروسازان نیز طرح های مختلفی، برای کاهش مصرف سوخت خودرو داشتند، که طراحی آیرودینامیک یکی از آنها بود.

یکی از آیرودینامیک ترین طراحی های روز خودرو
یکی از آیرودینامیک ترین طراحی های روز خودرو

بعد از ۱۹۷۰، تا به امروز آیرودینامیک، یکی از مهمترین ویژگی های خودرو می باشد و یکی از امتیازات مثبت خودرو ضریب درگ پایین است. در خودروهایی که امروزه تولید می شوند، ویژگی های کاهش مصرف سوخت، آلایندگی و سر و صدای کابین مورد توجه طراحان می باشد. ویژگی دیگر خودرو ایمن آن است که البته تا دهه ۱۹۶۰ هیچ قانونی مشخصی نداشت از آن به بعد با وضع قوانین ایمنی، تولید خودرو نیز وارد فاز جدیدی شد. تا قبل از آن، برای خودروسازان،محدودیت خاصی وجود نداشت، اما قوانین ایمنی جدید، موجب تغییرات در، مواد ساخت و روش ساخت شد و حتی طراحی خودرو ها را نیز تحت تاثیر قرار داد.
از نمونه هایی که باعث تغییرات شده می توانیم، به سپرهای پلاستیکی که آمریکایی ها بدلیل، قوانین ایمنی به به خودرو ها پیوستند، اشاره کنیم. این طرح، به خاطر کم شدن هزینه ساخت خودرو، مورد استقبال کشورهای دیگر نیز قرار گرفت. قوانین ایمنی و تصادفات، بیشتر طراحی بخش جلو و دماغه خودرو، را تحت تاثیر قرار داد.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.